Μια αμαρτωλή ιστορία

Από πολύ μικρός είχα μανία με τα κόμιξ υπερηρώων: Spiderman, Superman, Batman, X-Men κουλουπού κουλουπού. Κάπου-κάπου, για αλλαγή, ψαχούλευα τα κόμιξ του αδερφού μου: Mickey Mouse, Donald Duck, Disney εν γένει. Άλλη αισθητική, άλλη νοοτροπία.

Μικρή η επαφή μου με αυτόν τον κωμικόκοσμο. Ωστόσο, ως δεινός παρατηρητής και έχων μέγα ένστικτο για σκοτεινές υποθέσεις, πάντα είχα την υποψία ότι κάτι έτρεχε μεταξύ (κρατηθείτε):

της Mini (της οικογένειας Mouse)

και του Pluto (δε θέλω περίεργους συνειρμούς).

Όλοι με έβγαζαν τρελό. Έκανα όμως υπομονή μέχρι να έρθει το πλήρωμα του χρόνου. Και –ω του θαύματος! – αυτό ήρθε…

Προ μερικών ημερών, λοιπόν, επιτέλους δικαιώθηκα, επιτέλους οι υποψίες μετατράπηκαν σε βεβαιότητα. Φυσικά, δεν έχασα την ευκαιρία να απαθανατίσω το συγκλονιστικό μου εύρημα και, ορίστε, σας παραθέτω το αδιάσειστο αποδεικτικό στοιχείο της παραπάνω αναφερθείσας παλιοϊστορίας:

Ο καρπός του έρωτα της Mini και του Pluto.

Πήρε τα χρώματα και τη σωματική διάπλαση του Pluto και το μαλλί-κόμμωση α λα κόμης Δράκουλας της Mini. Τα λόγια είναι περιττά.

Προφανώς σε doggy style έγινε η σύλληψη.

Περί Πουτανιάς - Διαδικτυακή Σεξοηθικοπλαστική Φιλοσοφία (Πνευματικός Αυνανισμός)

Στο σημερινό μάθημα Εφαρμοσμένης Φιλοσοφίας θα εξετάσουμε δύο σοφές ανδρικές απόψεις-ρήσεις που χρησιμοποιούνται ευρέως στην ελληνική κοινωνία και θα προσπαθήσουμε να φτάσουμε σε χρήσιμα και -πάνω απ’ όλα - πρακτικά συμπεράσματα.

Οι υπό εξέταση, πραγματικά πολύ όμορφες, ρήσεις είναι οι εξής:

(α) «Όλες οι γυναίκες είναι πουτάνες, εκτός από τη μάνα μου και την αδερφή μου» και
(β) «Μια φορά πουτάνα, για πάντα πουτάνα».

Σύμφωνα με τη ρήση (α) λοιπόν, εξαιρούνται καταρχάς οι γυναίκες-μάνες.

Τι γίνεται όμως με τις άτεκνες ακόμη γυναίκες-πουτάνες που αργότερα αποκτούν παιδιά; Σύμφωνα με το παραπάνω ρητό, είναι σαφές ότι αποπουτανοποιούνται.

Άφεση πουτανιάς, λοιπόν, λόγω τεκνοποίησης.

Εδώ όμως έρχεται να συνδράμει με δυναμικό τρόπο και να μας βγάλει από το νοηματικοφιλοσοφικό τέλμα η ρήση (β).

Σύμφωνα με αυτήν, δεν είναι δυνατή η πολύπλοκη διεργασία της αποπουτανοποίησης.

Έτσι, καταλήγουμε στο ευφυέστατο συμπέρασμα ότι μάνες γίνονται μόνο οι μη-πουτάνες και αντιστρόφως ότι οι πουτάνες δε μπορούν να γίνουν μάνες. Αν μπορούν να κάνουν παιδιά, αλλά απλά λόγω επιλογής δε γίνονται μάνες, αυτό τις καθιστά εν δυνάμει μάνες και επομένως αποκλείεται ο χαρακτηρισμός πουτάνα.

Επίσης, σύμφωνα με τη ρήση (α), δεν μπορούν να είναι πουτάνες οι γυναίκες που έχουν άντρες αδέρφια.

Επομένως, μετά από τη σύντομη θεώρηση των δύο προαναφερθέντων απόψεων-αποσταγμάτων σοφίας αιώνων, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι πουτάνες είναι μόνο οι άτεκνες γυναίκες, οι γυναίκες με αδερφή και οι γυναίκες-μοναχοπαίδια.

Άρα, μια πολύ καλή και ταυτόχρονα διακριτική ερώτηση-κλειδί που μπορούμε να απευθύνουμε προς μια γυναίκα που μόλις γνωρίσαμε και μας ενδιαφέρει να μην είναι πουτάνα, είναι η εξής: «Έχεις αδερφό;».

Φανταστείτε διάλογο:

- «Γειά σου, κοπελιά.»
- «Γειά».
- «Μπλα, μπλα, μπλα…»
- «Μπλα, μπλα, μπλα…»
- «Μπλα, μπλα, μπλα…»
- «Είσαι ωραίος άντρας. Μου αρέσεις. Θέλεις να γίνουμε ζευγάρι;»
- «Μόνο αν έχεις αδερφό.»
- «Ανώμαλε!»
-«Δεν κατάλαβες! Ήθελα να βεβαιωθώ ότι δεν είσαι πουτάνα.»
-«Βρε, α’στο διάολο! Ανισόρροπε!»

Εντάξει, δεν πήγε και πολύ καλά.
Αυτά συμβαίνουν όμως όταν πέφτεις σε γυναίκα που δε γνωρίζει από Φιλοσοφία…