Infinite Possibilities

In the middle of the rain

.

place yourself in the middle of the rain
believe in the blessing of its drops
spin yourself in its whirring
and try to be good

place yourself in the middle of the wind
believe in it and be a child
let the storm come into you
and try to be good

place yourself in the middle of the fire
believe in its monstrosity
in the red wine of the heart
and try to be good

Περί μυστηρίων, μυήσεων και μαγικών πυλών

Ο κόσμος μας είναι γεμάτος από μυστήρια...

Μυστήρια ή απλά κενά γνώσης, τα οποία αδυνατεί να καλύψει η πεπερασμένη νοημοσύνη μας ("σας" εννοώ, αλλά είπα να το παίξω μετριόφρων).

Mάρτυρας ενός τέτοιου μυστηρίου έγινα κι εγώ, λοιπόν, λίγες ημέρες πριν...

Πρόκειται για μια μαγική πύλη, η οποία έχει ως μαγική ιδιότητα την ικανότητα να σε φέρνει αντιμέτωπο με τις πιο μύχιες, τις πιο κρυφές και σκοτεινές πτυχές του εσωτερικού σου κόσμου μέσω του ταξιδιού αυτογνωσίας που σε καλεί να κάνεις προκειμένου να την διαβείς.

"Ουδείς αγεωμέτρητος εισίτω!" έγραφε στην είσοδο της ακαδημίας του Πλάτωνα... Στα Καβείρια μυστήρια δεν μπορούσες να συμμετάσχεις αν πρώτα δεν περνούσες από μια διαδικασία κάθαρσης, εξομολόγησης...

Κάτι ανάλογο, αλλά χωρίς λόγια, παρά μόνο με μια χαρακτηριστική εικόνα-σύμβολο, σε προκαλεί να κάνεις η συγκεκριμένη πύλη, καθώς σε "ρωτάει" :

"Είσαι σε αρκετά υψηλό πνευματικό επίπεδο; Είσαι αρκετά άγιος, αγνός, αναμάρτητος; Είσαι μυημένος στα μυστήρια της ζωής και του θανάτου; Είσαι άξιος να διαβείς ετούτη τη θύρα; Είσαι σε επίπεδο ανάλογο του Ιησού Χριστού; Τότε -και μόνο τότε- μπορείς να διαβείς το κατώφλι ετούτο..."

Αυτό το, περί ου ο λόγος, μυστήριο σύμβολο απεικονίζονταν στην διαφανή και ωστόσο απροσπέλαστη επιφάνεια (οι αμύητοι και βάρβαροι το αποκαλούν "γυαλί") της πύλης (χυδαϊστί "πόρτα"):

(Εντάξει, το κράνος με προβλημάτισε κι εμένα λίγο...Μυστήρια είν' αυτά...)

Όπως καταλαβαίνετε, τα στάνταρντς που θέτει η συγκεκριμένη αυτογνωσιακή πύλη είναι πολύ υψηλά και δυσεπίτευκτα για την συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων...

Τί να έκανα λοιπόν;

Το σκέφτηκα 2-3 δευτερόλεπτα...

Γύρισα την πλάτη μου και...

Πήρα φόρα και πέρασα...

Περί Διαδικτυακών Φαντασμάτων – Διαδικτυακή Μεταφυσική Φιλοσοφία

Αυτή τη στιγμή που διαβάζεις αυτές εδώ τις γραμμές, επικοινωνείς νοητικά με ένα φάντασμα. Εμένα. Δε με ξέρεις, ούτε ουσιαστικά, ούτε τυπικά, ούτε καν εξωτερικά. Στην καλύτερη περίπτωση έχεις δει κάποιες φωτογραφίες μου. Με φαντάζεσαι. Είμαι λοιπόν ένα φάντασμα για σένα.

Αν εξαιρέσουμε τις περιπτώσεις προσωπικών γνωριμιών, η λεγόμενη blogόσφαιρα απαρτίζεται από φαντάσματα. Ο καθένας από μας έχει μια φανταστική εικόνα των υπολοίπων bloggers, δηλαδή στην ουσία τους φαντασματοποιεί. Αν το καλοσκεφτεί κανείς, αυτή η ιστορία της blogόσφαιρας έχει πολλά κοινά με τις σεάνς επίκλησης πνευμάτων και επομένως ο καθένας από εμάς είναι και ένας διαδικτυακός πνευματιστής.


Χαμόγελο είναι αυτό που βλέπω; (Φάντασμα είμαι, τα πάντα βλέπω.)

Κακώς. Καλοσκεφτείτε το (ξανά).

Για παράδειγμα, ας πούμε ότι θέλω να επικοινωνήσω με το φάντασμα που γνωρίζω διαδικτυακά ως Fantoma. Τι πρέπει να κάνω; Πρέπει να ψάξω να βρω καταρχήν το blog του Fantoma, δηλαδή το μεταφυσικό επίπεδο στο οποίο κατοικεί αυτό το πνεύμα-φάντασμα. Πρέπει να αποκτήσω με άλλα λόγια πρόσβαση στη Πύλη της πραγματικότητάς του. Στη συνέχεια πρέπει να πραγματοποιήσω την επίκλησή του, δηλαδή να αφήσω κάποιο σχόλιο στο blog του. Αν η φόρμουλα της επίκλησης είναι πετυχημένη, τότε το φάντασμα θα ανταποκριθεί, δηλαδή αν του προκαλέσει ενδιαφέρον το σχόλιό μου θα μου απαντήσει, θα αποκτήσω επικοινωνία μαζί του. Οι αντιστοιχίες νομίζω ότι είναι πλέον πασιφανείς.

Ακούω ενστάσεις; Είπαμε, φάντασμα είμαι, ακούω τα πάντα! Εντάξει, εκτός από σκυλάδικα.

«Ποιος είπε ότι δε θα συναντηθούμε ποτέ»; ΟΚ, ίσως κάποιοι από εμάς συναντηθούμε κάποια στιγμή, αλλά και σύμφωνα με θεωρίες της μεταφυσικής, είναι πιθανό προ και σίγουρα μετά θάνατον να συναντήσουμε πνεύματα, κατοίκους της απέναντι όχθης.

«Έχω φωτογραφίες σου. Ξέρω πώς είσαι εξωτερικά». ΟΚ, αλλά και ο πνευματιστής που σκοπεύει να καλέσει το Μέγα Ναπολέοντα έχει στα χέρια του κάποιες εικόνες του προκειμένου να γίνει πιο αποτελεσματική η επίκλησή του. Αυτό σημαίνει ότι ο Μέγας Ναπολέων που θα σκάσει μύτη δεν είναι πνεύμα;

Πώς είπατε; "Δεν υπάρχουν φαντάσματα"; Δεν έχετε δεί ποτέ κανένα και απλά έχετε ακούσει ιστορίες άλλων που έχουν δεί; Αν το καλοσκεφτείτε (ξανά μανά), αυτήν την στιγμή εσείς είστε αυτοί «οι άλλοι», καθώς επικοινωνείτε με το πνεύμα μου, το οποίο – εγώ δηλαδή - δεν υπάρχει για τη συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων. Μιλάω για τους ανθρώπους που ποτέ δε θα πέσουν πάνω στο blog μου. Δεν γνωρίζουν την ύπαρξή μου, επομένως δεν υπάρχω για αυτούς. Στην ιδανική περίπτωση που γνωρίσουν το blog μου όλοι οι άνθρωποι αυτού του πλανήτη, τότε πλέον, ναι, η ύπαρξή μου –ως πνεύμα- θα είναι αντικειμενικό γεγονός. Στην ακραία περίπτωση που καταστεί δυνατό να με γνωρίσουν από κοντά όλοι οι άνθρωποι του πλανήτη μας, τότε πλέον μιλάμε για ενσάρκωση.

Τελικά, η μεταφυσική δεν είναι και τόσο «έξω από ‘δω», ε;

Τώρα, αν σας στοιχειώσουν αυτές οι σκέψεις –γιατί και οι σκέψεις φαντάσματα είναι- , μπορείτε ελεύθερα να τις μοιραστείτε με άλλα φαντάσματα ή συνανθρώπους σας (με σάρκα και οστά εννοώ). Ένα απλό πνεύμα είμαι, δε μπορώ να σας κυνηγήσω για κλοπή πνευματικών (!!!) δικαιωμάτων (τι ειρωνικό, ε;). Ποτέ όμως –σας εξορκίζω!-, προς Θεού, ποτέ μην αποκαλύψετε στους φίλους σας ότι όλα αυτά σας τα ψιθύρισε ένα φάντασμα!

Εκτός βέβαια κι αν σας πηγαίνουν εκείνες οι ωραίες λευκές μπλουζίτσες με τα μακριά ανθεκτικά μανίκια που δένουν στην πλάτη...

Χθες στον ύπνο μου...

"Every Man And Every Woman Is A Star"

“Every man and every woman is a star” μας λέει ο θείος Al. Κάθε άνθρωπος, κάθε άντρας και κάθε γυναίκα, από τη στιγμή που γεννιέται, έχει στο πλευρό του το Φύλακα Άγγελό του, ο οποίος γνωρίζει τον Ανώτερο Σκοπό του «προστατευόμενού» του, γνωρίζει την Αληθινή Θέλησή του, η οποία ταυτίζεται με το Θέλημα του Θεού για αυτόν και όχι μόνο – είναι μέρος του Σχεδίου Του. Το «Θέλημα Θεού».

Η έννοια του Φύλακα Αγγέλου ευρεία και μπορεί να εκληφθεί ανάλογα με τις πεποιθήσεις του καθενός: κυριολεκτικά Άγγελος σύμφωνα με τον θρήσκο, τον μυστικιστή, τον ρομαντικό, μεταφορικά, ο ανώτερος εαυτός, το Υπερ-Εγώ, σύμφωνα με τον θιασώτη των ψυχαναλυτικών θεωριών, η «φωνή» μέσα μας, σύμφωνα με τον αγνωστικιστή-σκεπτικιστή, η «καρδιά» που κραυγάζει κατά τον μεγάλο Νίκο Καζαντζάκη...

Σύμφωνα με την γοητευτική θεωρία του θείου Al (το «Θέλημα», Thelema), όταν κάποιος έχει ανακαλύψει την Αληθινή Θέλησή του, τον πυρήνα, την ουσία της ύπαρξής του και αποφασίζει να την ακολουθήσει, τότε είναι σαν ένα άστρο που κινείται στην θεϊκά προκαθορισμένη ιδανική τροχιά του. Και, όταν κινείται σε αυτήν την Τροχιά (με κεφαλαίο «τ»), επειδή τότε είναι Ένα με τον μηχανισμό του Σύμπαντος και κινείται έχοντας την ορμή που του χαρίζει η αδράνεια, η ορμή του Σύμπαντος, τίποτα δε μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην πορεία του. Οποιοσδήποτε βρεθεί στο δρόμο του θα ατυχήσει, γιατί απλά θα έχει βρεθεί, τη λάθος στιγμή, στον λάθος τόπο. Σύμφωνα με το Thelema τα άστρα δε συγκρούονται ποτέ μεταξύ τους: τα Άστρα (με κεφαλαίο «α») που κινούνται στις Τροχιές τους δεν υπάρχει περίπτωση να παρεμβληθούν στην Τροχιά κάποιου άλλου Άστρου, ενώ τα άστρα που κινούνται σε τυχαίες τροχιές δεν μπορούν να σταθούν εμπόδια στις Τροχιές των Άστρων, δεν μπορούν να σταθούν εμπόδια στην ανάπτυξη του Σύμπαντος, εξουδετερώνονται.

Προσοχή, εδώ δε μιλάμε για μοίρα. Αν θέλει κάποιος ακολουθεί το Δρόμο, την Τροχιά του, αν όχι είναι ελεύθερος να μην το κάνει. Αν κάποιος έχει το ταλέντο της ζωγραφικής, αν θέλει το ακολουθεί, δεν είναι υποχρεωμένος όμως να το κάνει. Αν το Θέλημά του (εννοώ την Αληθινή του Θέληση) είναι να γίνει ζωγράφος, μπορεί να αποφασίσει να μην το ακολουθήσει, ωστόσο αν το ακολουθήσει θα διαπρέψει, το Σύμπαν θα είναι με το πλευρό του. Τίποτα δε θα μπορέσει να τον εμποδίσει, θα έχει «θεϊκή» βοήθεια. Είναι στη σωστή τροχιά, στην Τροχιά του.

Ακούω τον Paulo Coelho να με διαβεβαιώνει ότι όταν θέλουμε κάτι πολύ, τότε ολόκληρο το Σύμπαν συνομωτεί για να το πετύχουμε. Λέτε να εννοεί ότι αυτό συμβαίνει όταν το Θέλουμε πραγματικά, όταν ακολουθούμε την Αληθινή Θέλησή μας;

Γοητευτική, πραγματικά, θεωρία....

Όπως και να έχουν τα πράγματα όμως, καθέναν από μας έχει απασχολήσει (ή τουλάχιστον θα απασχολήσει στο μέλλον –ελπίζω όχι στην διαβόητη Κρίση της μέσης ηλικίας, όχι τόσο αργά) ερωτήματα όπως: «Ποιος είμαι; Ποιος πραγματικά ΕΙΜΑΙ;», «Για ποιο λόγο έχω έρθει σ’ αυτόν κόσμο;».

Υπάρχει κάποιος λόγος ή είμαστε απλά τυχαίες μονάδες που κραυγάζουν για κάποιο βαθύτερο νόημα –έστω ψευδαίσθηση νοήματος- το οποίο θα δώσει κάποια αξία, κάποια διέξοδο στο μάταιο της ύπαρξής μας;

«Ένα μονάχα λαχταρίζω: Να συλλάβω τι κρύβεται πίσω από τα φαινόµενα, τι είναι το µυστήριο που µε γεννάει και µε σκοτώνει, κι αν πίσω από την ορατή ακατάπαυτη ροή του κόσµου κρύβεται µια αόρατη ασάλευτη παρουσία.», μου ψιθυρίζει ο Καζαντζάκης.

Αυτός ο λόγος δεν μπορεί παρά να ταυτίζεται με τη βαθύτερη ουσία μας, με το Ιερό (και τελείως προσωπικό μας) Δισκοπότηρο, τη Φιλοσοφική Λίθο των Αλχημιστών, το προσωπικό Μύθο του καθενός μας, την Αληθινή μας Θέληση. Και πώς θα φτάσουμε στο σημείο να γνωρίσουμε ποια είναι η Αληθινή μας Θέληση; Οι δρόμοι είναι πολλοί, αλλά όλοι τους έχουν ως κοινή συνισταμένη την αυτογνωσία. Μήπως τελικά αυτό (ή ΚΑΙ αυτό) είναι ο Άγιος Φύλακας Άγγελός μας;

«Γνώθι σαυτόν» λοιπόν, κύριε Πυθαγόρα...έχετε απόλυτο δίκιο. Και μετά;
«Γίνε αυτό που είσαι!!!», ακούω να μου φωνάζει από κάποια σκοτεινή γωνιά της ψυχής μου ο Φρειδερίκος Νίτσε...

Γίνε αυτό που είσαι!!!

Υ.Γ.: Δεν είμαι Θελημίτης, δεν είμαι οπαδός του θείου Al. Δε μου αρέσουν οι ετικέτες, τα οπαδιλίκια. Δε γουστάρω τις αυθεντίες, αγαπώ τους συνοδοιπόρους. Ο θείος Al με εμπνέει, όπως πολλοί άλλοι. Μέχρι εκεί όμως! Ψάχνω για τη Φράση, όχι κάποιο Δάσκαλο. Ανοησία η προσκόλληση σε πρόσωπα.

«Θάψτε με σε τάφο δίχως όνομα, για να θυμούνται οι άνθρωποι το ποίημα και όχι τον ποιητή»...